Editorial

    ഇന്ത്യയുടെ പുരാതന ചരിത്രത്തെയും സംസ്കാരത്തെയും കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണകളെ അടിമുടി മാറ്റുന്ന കണ്ടെത്തലുമായി മഹാരാഷ്ട്രയിലെ കൊങ്കൺ തീരം. സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരത്തിനും ഈജിപ്ഷ്യൻ നാഗരികതയ്ക്കും എത്രയോ മുൻപേ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ തെളിവുകളാണ് രത്‌നഗിരിയിലെ ചെങ്കൽ പീഠഭൂമികളിൽ നിന്ന് ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഏകദേശം 12,000 വർഷം പഴക്കമുള്ള ഈ ശിലാരേഖകൾ, ഇന്ത്യയിലെ ശിലായുഗ കലയുടെ ഏറ്റവും മികച്ച ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണെന്നാണ് ഗവേഷകർ പറയുന്നത്. ചരിത്രം തിരുത്തുന്ന പഴക്കം രത്‌നഗിരിയിലെ ശിലാരേഖകൾ മെസോലിത്തിക് (മധ്യശിലായുഗം), നിയോലിത്തിക് (നവീനശിലായുഗം) കാലഘട്ടങ്ങളിലേതാണ്. സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരം ബി.സി.ഇ 3,300-1,300 കാലഘട്ടത്തിലാണെങ്കിൽ, കൊങ്കണിൽ കണ്ടെത്തിയ ഈ കലാരൂപങ്ങൾ അതിനും ഏഴായിരത്തിലധികം വർഷങ്ങൾ മുൻപേ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്നാണ് ഗവേഷകർ പറയുന്നത്. പാലിയോലിത്തിക് കാലഘട്ടത്തിനും ആദ്യകാല ചരിത്ര കാലഘട്ടത്തിനും ഇടയിലുള്ള കൊങ്കണിലെ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ഏക തെളിവ് കൂടിയാണിവ. പ്രധാന ശിലാരേഖകൾ ആന : 128 കൊത്തുപണികൾക്കിടയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം 13 x 18 മീറ്റർ വലിപ്പമുള്ള ഒരു ആനയുടെ ചിത്രമാണ്. ഈ ആനയുടെ രൂപത്തിനുള്ളിലും പുറത്തുമായി 82 ചെറിയ മൃഗങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങൾ കൂടി കൊത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് അന്നത്തെ മനുഷ്യരുടെ സങ്കീർണ്ണമായ കലാബോധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ബാർസുവിലെ കടുവകളും മനുഷ്യനും: ബാർസു എന്ന സ്ഥലത്ത് 60-ഓളം കൊത്തുപണികളുണ്ട്. ഇതിൽ 4 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ ഇരുവശത്തുമുള്ള രണ്ട് വലിയ കടുവകളെ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന ചിത്രം അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഹാരപ്പൻ സൈറ്റുകളിൽ കണ്ടെടുത്തിട്ടുള്ള, രണ്ട് കടുവകളെ കഴുത്തിന് പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ മുദ്രകളുമായി ഇതിന് വലിയ സാമ്യമുണ്ടെന്നാണ് ഗവേഷകർ പറയുന്നത്. 2D ഫോർമാറ്റ്: മൃഗങ്ങളെ 2D രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതായത്, മൃഗങ്ങളുടെ നാല് കാലുകൾക്ക് പകരം രണ്ട് കാലുകൾ മാത്രമേ ദൃശ്യമാകൂ. കടുവകൾ, മയിലുകൾ, കുരങ്ങുകൾ, സ്രാവുകൾ, സ്റ്റിംഗ്രേകൾ എന്നിവ ഇത്തരത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പുരാതന ഗെയിം ബോർഡ്: തമിഴ്‌നാട്ടിലും കർണാടകയിലും കളിക്കുന്ന 'ചെന്നെമനെ' അല്ലെങ്കിൽ 'പല്ലാങ്കുഴി' എന്ന കളിക്ക് സമാനമായ സമാന്തര കുഴികൾ ഒരു സൈറ്റിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് അന്നത്തെ മനുഷ്യരുടെ വിനോദങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചന നൽകുന്നു. ശിലാരേഖകളുടെ പ്രാധാന്യം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ ശിലാരേഖകൾ ഇത്രയധികം പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്നത്? ഹൊറിസോണ്ടൽ റോക്ക് ആർട്ട്: ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ശിലാരേഖകൾ മിക്കവാറും ഗുഹകളുടെ ചുവരുകളിലോ കുത്തനെയുള്ള പാറകളിലോ ആണ് കാണാറുള്ളത്. എന്നാൽ കൊങ്കണിലേത് നിരപ്പായ ചെങ്കൽ പാറകളിൽ കൊത്തിയെടുത്തവയാണ്. ഇത് ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ തന്നെ അപൂർവ്വമാണ്. ഇക്കോളജിക്കൽ ഹിസ്റ്ററി (പരിസ്ഥിതി ചരിത്രം) : ഇന്ന് കൊങ്കൺ മേഖലയിൽ കാണപ്പെടാത്ത ഹിപ്പോപ്പൊട്ടാമസ്, കാണ്ടാമൃഗം തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഈ ശിലാരേഖകളിൽ ഉണ്ട്. പതിനായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇന്ത്യയുടെ ഈ ഭാഗങ്ങളിൽ ഇത്തരം മൃഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചിരുന്നോ അതോ അക്കാലത്തെ മനുഷ്യർ ആഫ്രിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തിരുന്നോ എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇത് ഉയർത്തുന്നത്. വേട്ടയാടി ജീവിച്ച സമൂഹം: ഈ ചിത്രങ്ങളിൽ ഒരിടത്തും വളർത്തുമൃഗങ്ങളെയോ, ലോഹ ആയുധങ്ങളെയോ, കൃഷിയെയോ കാണുന്നില്ല. പകരം മീൻപിടുത്തം, വേട്ടയാടൽ, വനവിഭവങ്ങൾ ശേഖരിക്കൽ എന്നിവയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സമൂഹത്തെയാണ് ഇവ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. ആരാധനാക്രമങ്ങൾ: പാറകളിൽ കൊത്തിയ പാദമുദ്രകൾ പൂർവ്വിക ആരാധനയുടെ ഭാഗമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ചില ചിത്രങ്ങൾ മൃഗബലിയെയും ആഘോഷങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നിർമ്മാണ രീതി ചെങ്കല്ലിന്റെ മുകൾഭാഗത്തെ കടുപ്പമേറിയ ഇരുണ്ട പാളി നീക്കം ചെയ്ത് ഉള്ളിലെ മൃദുവായ ഭാഗം തെളിയിച്ചാണ് ഈ ചിത്രങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. മിക്കവയ്ക്കും 5 സെന്റീമീറ്റർ വരെ ആഴമുണ്ട്. കഠിനമായ കല്ലുകൾ കൊണ്ടുള്ള ഉപകരണങ്ങളാണ് ഇവ കൊത്താൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇത് ശിലായുഗ മനുഷ്യന്റെ സാങ്കേതിക വളർച്ചയെ കാണിക്കുന്നു. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ കൊങ്കൺ തീരത്തും ഗോവയിലുമായി 900 കിലോമീറ്ററോളം ദൂരത്തിൽ ഈ ശിലാരേഖകൾ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു. 1990-കളിൽ ഗവേഷകർ ഇവ കണ്ടെത്തുന്നത് വരെ പ്രാദേശിക ജനവിഭാഗങ്ങൾ ഇവയെ വിശുദ്ധമായി കരുതി പോന്നു. നിലവിൽ യുനെസ്കോയുടെ ലോക പൈതൃക പട്ടികയുടെ (UNESCO World Heritage tentative list) താൽക്കാലിക ലിസ്റ്റിൽ ഇവ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മഹാരാഷ്ട്ര സർക്കാർ ഇവയെ സംരക്ഷിത സ്മാരകങ്ങളായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

    .